• slide1
  • slide2
  • slide3
  • Kaplica pw. Podwyższenia Krzyża w Klonówcu

III Niedziela Adwentu - święto patronalne pszczelarzy Gminy Lipno.

17.12-2Niedziela. Początek trzeciego tygodnia wołania Marana tha. W czytaniach Izajaszowa zapowiedź Mesjasza i postać Jana Chrzciciela. Serce jednak najmocniej reaguje na wezwanie, jakie w najstarszym z pism Nowego Testamentu do Tesaloniczan kieruje św. Paweł:

W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was.

A jeśli wolą Boża jest krzyż? No to jest. Dziękujcie.

Łatwo powiedzieć, gdy nawet każda cząstka ciała zdaje się krzyczeć razem ze zdeptanym duchem. Paweł zaś dalej pisze:

Sam zaś Bóg pokoju niech uświęca was całych, aby nietknięty duch wasz, dusza i ciało bez zarzutu zachowały się na przyjście Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Tak, tylko z tej perspektywy noszenie krzyża i jednocześnie dziękowanie ma sens.

II Niedziela Adwentu - poświęcenie medalików.

Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki (Mk 1,3).

medaliki-20Droga to symbol naszego życia, jak również oczekiwania na spotkanie. Św. Jan Chrzciciel wzywa nas do tego, aby „odgruzować” i uprzątnąć życiowe szlaki ze zbędnych przedmiotów, zalegających śmieci. Adwentowe porządki dotyczą przede wszystkim naszych słabości, grzechów i trudnych doświadczeń, które jak mur oddzielają nas od Boga. W naszym sercu może również zagnieździć się arogancja i pycha, która też uniemożliwia przyjęcie Bożego wyzwolenia.

Rachunek sumienia ma pomóc spojrzeć najpierw w duchu wdzięczności na podarowany nam przez Boga czas. W kontekście tego, co „już za nami”, warto z nadzieją spojrzeć na to, co „jeszcze przed nami”. I z gór „ego” zejść a z dolin słabości wyjść na spotkanie z Tym, który przychodzi, aby nas zbawić.

Oczekiwanie to czuwanie i modlitwa, to otwarcie serca na przemieniającą moc Bożego miłosierdzia. W ten sposób staramy się też przyśpieszyć nadejście „nowego nieba i nowej ziemi”, które już teraz – przez świętość życia – mogą stać się naszym udziałem. Tak więc w drogę!

Odpust parafialny 2023

3.12.23-70Patrona naszej parafii przedstawiać nie trzeba – to święty Mikołaj! Ten od prezentów? Oczywiście! Ale tych płynących ze szczerej i bezinteresownej potrzeby dzielenia się dobrem, nie zaś z konsumpcyjnego nawyku. Ojciec Święty Jan Paweł II nazwał go „patronem daru człowieka dla człowieka”. Warto przypomnieć sobie historię życia i cudów Mikołaja, w której błyszczą szczególnie te cnoty, którymi staramy się kierować w naszym codziennym życiu.

Mikołaj bez wątpienia jest jednym z najpopularniejszych świętych. Wydaje nam się bardzo bliski i dobrze znany, jako że każdy potrafi przywołać przynajmniej kilka opowieści o jego uczynkach. Jednocześnie o życiu historycznego biskupa Miry posiadamy bardzo niewiele pewnych informacji. Według przekazów, Mikołaj urodził się ok. 270 roku, jako jedyne dziecko niepłodnej dotąd pary; jego rodzice, bardzo zamożni, osierocili Mikołaja podczas zarazy, która zbierała wówczas żniwo w Mirze. Mikołaj w młodym wieku stał się dziedzicem pokaźnego majątku.

Według „Złotej legendy” Jakuba de Voragine, już sam wybór Mikołaja na tron biskupi dokonał się w sposób cudowny: otóż po śmierci biskupa Miry dostojnicy kościelni zgromadzili się, by wybrać nową głowę diecezji. Wśród nich był jeden, który cieszył się największym autorytetem; jemu to pewnej nocy zostało objawione, że nowym biskupem zostanie ten, który jako pierwszy przekroczy rankiem wrota kościelne.

Tradycja zalicza go również do uczestników soboru w Nicei w 325 roku. Dał się wówczas poznać jako żarliwy obrońca chrześcijańskiej ortodoksji, przemawiając przeciwko Ariuszowi; zatwardziały heretyk nie dał się jednak przekonać nawet najbardziej wyszukanym argumentom.

Zmarł, jak podaje tradycja, 6 grudnia 343 roku. Tego dnia przypada również jego wspomnienie w Kościele. Pogrzebany został w swoim rodzinnym mieście. Gdy jego ciało zostało złożone w marmurowym grobowcu, wytrysnęły spod niego dwa cudowne źródła – z jednego płynęła oliwa, z drugiego zaś najczystsza woda.

Koncert Doroty Józefiak pseudonim Doka.

26.11-34W Ewangelii Jezus zapowiada swój sąd nad światem: przypomina prawdę, tak często dziś kontestowaną, że nie jest obojętnym jaki w tym życiu jest nasz stosunek do bliźnich; że cokolwiek uczyniliśmy drugiemu człowiekowi, Jemu uczyniliśmy. Pocieszające, gdy mogą za nami orędować takie czyny jak na przykład to, że mieliśmy czas przynieść zakupy i chwilę pogadać z osłabioną już wiekiem sąsiadką. Przerażające, gdy zapatrzeni w nasze sprawy ważne potrzeby naszych bliźnich lekceważyliśmy. Ale nie te słowa przykuwają dziś najmocniej moją uwagę. I nie te świętego Pawła, choć przecież dotyczące wielkiej nadziei, który pisząc o królowaniu Chrystusa mocno głosi prawdę o naszym kiedyś zmartwychwstaniu. Serce lgnie raczej ku zapowiedzi Ezechiela. Dawno już spełnionej – w tym, co zrobił żyjąc na ziemi Syn Boży, nasz Zbawiciel Jezus Chrystus – ale chciałbym, by kiedyś znów taki dzień nastąpił.

I dziś nie brak pasterzy, którzy sami siebie pasą, a nie dbają o owce. Tak, mówią że dbają, że im służą, ale… Dajmy spokój. I dziś nie brak też owiec – jak to ujął prorok – które same skorzystawszy z najlepszego pastwiska resztą zadeptały; skorzystawszy z wodopoju zmąciły nogami wodę. Reszcie owiec przychodzi paść się na zdeptanym i pić mętne. Tak, bardzo chciałbym, żeby Bóg przyszedł i by znów zapanowały sprawiedliwość, uczciwość, prawda. By znów w cenie była życzliwość, rzetelność, dobre, a nie raniące słowa… Tak, bardzo bym chciał.

Choć do Adwentu jeszcze tydzień wołam: Przyjdź Panie Jezu. Marana tha.

Losowe zdjęcia z galerii

Kontakt

Parafia Rzymskokatolicka
pw. Św. Mikołaja
Ks. Prob. Wojciech Morasz

Goniembice 33
64-111 Lipno

tel.: (65) 534-01-02
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

nr konta bankowego:
Poznański Bank Spółdzielczy
10 9043 1083 2029 0034 9558 0001

Administracja

Administrację witryną zapewnia:

Szymon Michalewicz